[the_ad_group id=”107″]

እግዚአብሔር - አለ!

የንጹሐን ደም በግፍና በጭከና እየፈሰሰ፣ የፍርሀትና የስጋት ጽልመት አገራችንን በሸፈነበት በዚህ ወቅት፣ ለፍትሕ የምናሰማው ጩኸት እንዳለ ሆኖ፣ እግዚአብሔር ዓለማትን በፈጠረበትና ደግፎ በያዘበት በዚያው የሥልጣኑ ቃል፣ አገራችንን በፍጹም ሉዓላዊነት ደግፎ እንደያዘ ልብ ልንል ይገባል። እርሱ ትላንትናን፣ ዛሬና ነገን በአንድ ጊዜ በእጁ የያዘ አምላክ ነው። ነገሥታት ነገን አያውቁም፤ ከሊቆችም የተሰወረ ነው። በርግጠኝነት የምናውቀው ግን፣ የእግዚአብሔርን ሁሉን ዐዋቂነት፣ ሁሉን ገዢነት፣ ቻይነትና ታማኝነት ነው። ፍርሀታችን፣ ጥያቄያችን፣ ስጋታችንና ተጋዳሮቶቻችን በሙሉ በእርሱ ዘንድ የታወቁ ናቸው። የአንዲቷም ሰኮንድ ኹነት (event) ከእርሱ ልትሰወር አትችልም።

የሰላም መረበሽና የፍትሕ ቀውስ እየከረረ በመጣበት በዚህ ዘመን፣ እንደ ክርስቲያን ተስፋ የምናደርገው የታሪክን አቅጣጫ በልጓም የያዘውን ልዑል እግዚአብሔርን ነው። ከእርሱ የፍትሕ ዐይኖች የሚሰወር ምንም ነገር የለም። እግዚአብሔር ከአቤል ዘመን ጀምሮ የንጹሐንን ደም ሲያፈስሱ ከነበሩት ግፈኞች ይልቅ እጅግ ብርቱ አምላክ ነው፤ ከዙፋኑ ፍርድ ይሰጣል። በገዛ ወንድሙ ከተገደለው ከአቤል ጀምሮ፣ በቅርቡ ዲያቢሎሳዊ በሆነ ጭከና እስከ ተገደሉት ወገኖቻች ድረስ የፈሰሰው የንጹሐን ደም በከንቱ አይቀርም። የቱንም ያህል ቢጨልም፣ አገራችን በልዑል እግዚአብሔር እጅ እንጂ፣ በግፈኞች እጅ አይደለችም።

ኢዮሣፍጥ በሁሉ አቅጣጫ ጦርነት በታወጀበትና ግራ በተጋባበት ጊዜ፦ “የአባቶቻችን አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፤ አንተ በሰማይ የምትኖር አምላክ አይደለህምን? የምድር ሕዝቦችን መንግሥታት ሁሉ የምትገዛ አንተ ነህ፤ ኀይልና ሥልጣን በእጅህ ነው፤ ሊቋቋምህም የሚችል ማንም የለም።” በማለት ጸለየ (2 ዜና 20፥6)።

ወገኖቼ – እግዚአብሔር – አለ! አዎን አለ! ምንም እንኳን ከተከበበት የስጋት ጽልመት መውጫውን ባያውቅም፣ በእግዚአብሔር ሉዓላዊነትም በመደገፍ፣ ኢዮሣፍጥ እንዲህ አለ፦ “የመጣብንን ይህን ታላቅ ሰራዊት እንቋቋም ዘንድ አቅም የለንምና የምናደርገውን አናውቅም፤ ነገር ግን ዓይኖቻችን ወዳንተ ናቸው . . .” (2 ዜና 20፥12)።

እግዚአብሔርን ፈለገ፤ ተገኘለትም። “ሰልፉ የእኔ ነው፣ የማደርገውን ማዳን ተመልከት አለው።” ሁሉን ቻዩ ልዑል እንደተናገረው፣ ድብቅ ጦርን አስነሣ፤ ምድሪቱም አረፈች፤ በዙሪያው ካለው ስጋት ሁሉ አሳረፈው!

ለአገራችንም እንዲሁ ይሁንልን። አሜን!

እንባዬን ተዉልኝ፤ ግና “አልዝምም”

ማቴቴስ ትሰኝ የነበረችውን መጽሔትና መላውን ብርዕ ጨባጮቿን ጥረት እያሰላሰልሁ፣ ደግሞም ሕንጸት ይሏትን ዐዲስ መጽሔት መከሠት እያሰብሁ በነበረበት አንዲት ምሽት እንዲህ፣ እንዲህ ሲሰማኝና እንዲህ፣ እንዲህ በሐሳብ ስዛቍን (ስለፋ) አመሸሁ። መጽሔቶቹም የሕይወትን ትዝታና ተስፋ በግርድፉ የማነጽርባቸው ጊዜያዊ ትእምርቶች መስለው ታዩኝ። ሐሳቤ ታዲያ ወደ ኋላና ወደ ፊት መንጠሩ አልቀረም፤ ማቴቴስ ከኋላ ሕንጸት ከፊት ለፊት። ማቴቴስ አሁን በኅትመት ላይ አይደለችምና “የት ገባች” የማለትን ነገር ብትጠይቁኝ፣ መልሱን በይፋ ለመስጠት ዕውቀቱም ሥልጣኑም የለኝም። በመገኘቷ ዘመን ልሳኗን ይዋስ እንደ ነበረ ጸሐፊ ብቻ፣ ባለመገኘቷ የሚሰማኝን አንዳች ግላዊ ስሜትና ተዛምዶኣዊ ትምህርት (lesson) መተንፈሴ አይቀሬ ኾኖብኝ ነው። ስለ ሕንጸት ደግሞ በተስፋ ደስ ቢለኝ የሞነጨርኩት ታክሎበት የቀረበ ነው። እነሆ በረከት…

ተጨማሪ ያንብቡ

ወንድሞችና እኅቶች ተስማምተው በአንድነት ሲኖሩ እንዴት መልካም ነው!

የአንድና የብዙ ጉዳይ የዓለም አፈጣጠር ምሥጢር ነው። የአንድና የብዙ ሁኔታ የብዙ ጠቢባን፣ የብዙ ፈላስፋዎች ጥያቄ ነው። አንዳንዶቹ በአሐዳዊው ላይ ሌሎቹ ደግሞ በብዙው ላይ ያተኩራሉ። ሆኖም ብዝኃነትን ያለ ኅብረት፣ አንድነትን ያለብዝኃነት ማሰብ ይቻል ይሆን? ብዝኃነት ውበት የሚሆነው መቼ ይሆን? አንድነትስ አስደሳች የሚሆነው መቼ ይሆን? 

ተጨማሪ ያንብቡ

ለፈጣሪ መኖር ድጋፍ ከሳይንሱ ዓለም?

በባለፈው የፈረንጆች ዓመት ማብቂያ ላይ፣ ማለትም እ.ኤ.አ. ዲሴምበር 25 2014 ኤሪክ ሜታክስስ የተባለው ዕውቅ ጸሐፊ በዎልስትሪት ጆርናል “Science Increasingly Makes the Case for God” በሚል ርእስ ሳይንስ ፈጣሪ ስለ መኖሩ የሚቀርቡ ሙግቶችን ዕለት ዕለት ይበልጥ እየደገፈ ስለ መምጣቱ ጽፏል።1 ይህ አነጋጋሪ ጽሑፍ እ.ኤ.አ. በ1966 በታይም መጽሔት “ፈጣሪ ሞቷል?” የተሰኘውን ጽሑፍ መነሻ በማድረግ የዘመኑ ሳይንስ የፈጣሪን አለመሞት፣ ብሎም ስለ መኖሩ ይበልጥ ርግጠኛነትን የሚያስጨብጥ ግኝት ላይ እንደ ደረሰ ይናገራል። ይህ ግኝት ምን እንደሆነና ከሜታክስስ ጽሑፍ ጋር የተገናኙ አንዳንድ ሐሳቦችን በዛሬው ጽሑፋችን ለመዳሰስ እንሞክራለን።

ተጨማሪ ያንብቡ

Add comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

SIGN UP FOR OUR NEWSLETTER.

Hintset’s latest news and articles of the week to encourage, challenge, and inform you.